เตย

ใบเตย (Pandan leaves)

ใบเตย สมุนไพรไทย อยู่คู่สังคมไทย นิยมนำมาคั้นนำน้ำมาใช้ทำอาหาร ให้กลิ่นหอม และ ให้สีเขียว ต้นเตยเป็นพืชปลูกง่าย พบได้ในสวนตามบ้านทั่วไป สรรพคุณของใบเตย มีมากมาย เช่น ช่วยขับปัสสาวะ บำรุงหัวใจ รักษาเบาหวาน นิยมนำมาประกอบอาหาร ให้กลิ่นหอม มีสรรพคุณทางยามากมาย เตย มีชื่อ ภาษาอังกฤษ ว่า Pandanus Palm ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pandanus amaryllifolius

ต้นเตย หรือที่เรียกกันว่า เตยหอม มีชื่อภาษาอังกฤษ ว่า Pandan leaves ชื่อวิทยาศาสตร์ของเตย คือ Pandanus amaryllifolius Roxb. ชื่อเรียกอื่นๆ ของเตยนั้น เช่น ใบส้มม่า ส้มตะเลงเครง ส้มปู ส้มพอดี ผักเก็งเค็ง เป็นต้น

ชนิดของเตย
สำหรับต้นเตยนั้น มี 2 ชนิด คือ เตยหนาม และ เตยไม่มีหนาม โดยรายละเอียดดังนี้
เตยหนาม เรียกว่า ต้นลำเจียก เตยทะเลลำ ซึ่ง ต้นเตยจะออกดอก และดอกมีกลิ่นหอม เตยหนามนั้นไม่นิยมนำใบมาประกอบอาหาร และนิยมนำมาใช้ทำเครื่องจักสาน
เตยไม่มีหนาม เรียกว่า เตย หรือ เตยหอม ซึ่งลักษณะของลำต้นจะเล็ก ไม่มีดอก นิยมนำมาใช้ประกอบอาหาร หรือ ทำขนมหวาน

ลักษณะของต้นเตย
เตย เป็นไม้ยืนต้น มีพุ่มเล็ก ลักษณะเป็นกอ ลำต้นของเตยอยู่ใต้ดิน ลักษณะใบเป็นใบเดี่ยว ใบเป็นทางยาว สีเขียวเข้ม มัน ขอบของใบเรียบมีกลิ่นหอม ซึ่งใบของเตย เราสามารถนำมาทำสีผสมอาหาร ให้สีเขียวได้

สรรพคุณของเตย
เตยเรานำสามารถนำมาทำเป็นสมุนไพรได้ทั้งราก และ ใบ ซึ่งรายละเอียดดังนี้
ใบเตย มีสรรพคุณ บำรุงหัวใจ และช่วยลดการกระหายน้ำ มีกลิ่นหอม เมื่อนำไปต้มน้ำ ดื่มจะรู้สึกชุ่มคอ และให้ความสด นิยมนำมาน้ำผสมกับขนมไทย ใหเกลิ่นหอมและมีสีเขียว
รากเตย มีสรรพคุณ ใช้เป็นยาขับปัสสาวะ ลดระดับน้ำตาลในเลือด

ใบเตย นั้นจะมีน้ำมันหอมระเหย และสารให้สีเขียว ซึ่งในน้ำมันหอมระเหย นั้นประกอบไปด้วยสารหลายชนิด เช่น เบนซิลแอซีเทต (benzyl acetate) และแอลคาลอยด์ (alkaloid) (Fatihanim et.al.,2008) ลินาลิลแอซีเทต (linalyl acetate ) ลินาโลออล (linalool) และเจอรานิออล (geraniol) และสารที่ทำให้ มีกลิ่นหอม คือคูมาริน (coumarin) และเอทิลวานิลลิน (ethyl vanillin)