ไข้กาฬหลังแอ่น โรคติดต่อทางระบบทางเดินหายใจ รักษาอย่างไร

ไข้กาฬหลังแอ่น ไข้กาฬนกนางแอ่น โรคติดเชื้อเมนิงโกค็อกคัส ภาษาอังกฤษ เรียก meningococcal disease คือ โรคติดต่อจากการติดเชื้อแบคทีเรีย Neisseria meningitides ผู้ป่วยจะมีอาการรุนแรง มีไข้สูง ปวดหัว คอแข็ง อาการซึม ชัก เลือดออกตามผิวหนัง และ เสียชีวิตได้อย่างรวดเร็ว โรคติดต่อทางระบบหายใจ

สาเหตุของการเกิดโรคไข้กาฬหลังแอ่น

เกิดจากการติดเชื้อโรคเมนิงโกค็อกคัส ซึ่งเป็นการติดต่อจากคนสู่คน โดยไม่มีสัตว์ที่เป็นพาหะนำโรค การติดต่อเกิดจากการหายใจเอาเชื้อโรค เข้าสู่ร่างกาย เชื้อโรคเหล่านี้ปะปนอยู่ในละอองเสมหะ น้ำมูก น้ำลายของผู้ป่วย รวมถึงสารคัดหลั่งจากเยื่อบุจมูก ตา หรือปาก โรคไข้กาฬหลังแอ่นจะทำให้เกิดภาวะติดเชื้อในกระแสเลือด เชื้อนี้จะติดต่อทางน้ำลาย เสมหะ โดยการสูบบุหรี่ร่วมกัน ดื่มน้ำแก้วเดียวกัน จูบปากกัน หรือ การผายปอดช่วยชีวิต ก็สามารถทำให้เกิดโรคได้

อาการของผู้ป่วยโรคไข้กาฬหลังแอ่น

สำหรับอาการของโรคไข้กาฬหลังแอ่น พบว่าผู้ป่วยจะมีไข้สูง มีอาการหนาวสั่น ปวดหัวมากปวด ตามตัว มีอาการคลื่นไส้ สุดท้ายจะคอแข็งและหลังแอ่น ส่วนมากผู้ป่วยจะมีผื่นเป็นจุดเลือดบนผิวหนัง และผู้ป่วยที่มีตึ่มน้ำตามผิวหนังนั้นพบไม่มาก ในรายที่มีอาการหนัก เชื้อโรคจะเจ้าสู่กระแสเลือด และทำให้เกิดอาการเยื่อหุ้มสมองอักเสบ ในผู้ป่วยบางรายเป็นเรื้อรัง หลายเดือน ซึ่งอาการสามารถแยกได้เป็น 2 กลุ่มผู้ติดเชื้อ คือ อาการที่พบในเด็กเล็ก และ อาการที่พบในเด็กวัยรุ่น โดยรายละเอียดของอาการมีดังนี้

อาการไข้กาฬหลังแอ่นในเด็กเล็ก

มีไข้ขึ้นสูง
ไม่ยอมกินอาหาร
มีอาการอาเจียน
ซึม นอนตลอดเวลา
มีผื่นขึ้นตามแขน ขา และตามตัว
ผิวเป็นรอยจ้ำ
อาการไข้กาฬหลังแอ่นในเด็กวัยรุ่น

มีไข้ขึ้นสูง
ปวดหัว
มีอาการอาเจียน
เกร็งที่คอ มีอาการคอแข็ง
ซึมลง
เกิดผื่นขึ้นตามขาและแขน
สายตาสู้แสงจ้าๆไม่ได้